Senden mi neden? Benden mi neden? Sonuç ne olursa olsun susmandı en büyük neden.
Oysa anlaşmak zordu seninle çünkü bakışın gitmişti benden çok uzaklara, benden önce gittiği yeri bulamadım. Bulamadım sevgili.
Tek yaptığım olan seni yaşamaktı, gidişin suskun olsa da sükunetimdin benim ;ve benim dışımda olan yalnızlığım.
Kaybetmeden anlamaz insan, yitirmeden bulmak aşkı, yitirilmeye alışmak tamamlanmayan bir cümle gibi. Anlatamaz insan kendini kelimelerle, oysa biz hiç konuşmadık seninle, hiç doyasıya bakmadık. Bakışlarında olmadım hiç. Beni unutma dedim sadece, beni unutma ..
Dolu dolu konuşmadık ama yaşamı paylaştık bunu göremedin mi? hissedemedin mi? Yok mu saydın…
İçimde umursamadığım düşünceler var. Bekliyor umursanmayı, seni bekler gibi bekliyor. Kalırsa bende hayattan bıkarım biliyorum ve bilmekte istemiyorum açıkçası. Görünmez bir halka yaptım kendime, mevsimler değişse de sen hiç değişmedin. Oysa değişmeliydin, sevgi insanı değiştirir olgunlaştırır. Ama sen hep çocuk kaldın elinde zamansız oynayacağın duygulara eşlik ettin. Büyümeni bekledim. Ama senden önce var edemediğim sevgim büyüdü. Artık benden bağımsız olmalı diyorum büyüttüğüm sevgi, sevgim nereye giderse ordayım artık. Şimdi sevmek zamanı….Üzgünüm….