48 yaşındaki Arıyurt, “bizim çocukluğumuz da bu meslek çok önemli ve geliri yüksek bir meslekti. Ben daha dün gibi hatırlarım, bazen evimize sadece yatmaya giderdik, işten başı
mızı kaldıramazdık. Şimdi nerde, o eski günler, fabrikasyon imalatlar her tarafı sardı, bakın biz bile bu fabrikasyon ürünleri satıyoruz, Eskiden yorgan bir gelinin en önemli çeyizi idi, ama onlar artık mazide kaldı. Maalesef eski talepte yok..Bizim yaptığımız bu yorganlar hem daha hijyenik hem daha sağlıklı,fiyatlarımızda aslına bakarsanız fabrikasyon ürünlerden çokta pahalı değil. Fabrikasyon bir yorgan 90-100 Tl, iken bizim yorganlarımızda 150 Tl civarında. Bir yorgan için yaklaşık 3-3,5 kğ yün-elyaf kullanırken bazı ürünler üç günde bazı ürünler bir haftada bitiyor, el işi göz nuru var bizim yorganlarımızda, çok model var ancak bizim model olarak kullandığımız 20 civarında bir model çeşidi var. Maalesef bu mesleği yeni öğrenmek isteyen yok, ben belki de son kişiyim. Tarihi bir çok el sanatlarımızın yok olması gibi bu el sanatı da sadece Ünye’de değil tüm yurtta değerini kaybediyor. Bu gün Samsun’a gidin Samsun’da bile bulsanız bulsanız en fazla iki kişi bulursunuz bu işi yapan. Ben emekliyim , ayrıca bir iş yerim daha var orada kirada. Eğer bu şartlarım olmasa inanı bende bu işi yapamam, bu işi sağlığım yerinde olduğu sürece de hobi olarak yapacağım.’ dedi.